71 و من كتاب له عليه السلام إلَى الْمُنْذِرِ بْنِ الْجارُودِ الْعَبْدي ، وَخانَ في بَعْضِ ما وَلَّاهُ مِنْ أعْمالِهِ از نامه‌هاى امام عليه السلام به منذر بن جارود عبدى است كه در حوزهء فرماندارى خود در بعضى از امور خيانت كرده بود . « 1 » نامه در يك نگاه اين نامه زمانى به « منذر بن جارود » نوشته شد كه والى اصطخر ( از نواحى فارس ) بود و اخبارى از سوء استفادهء وى از اموال حكومت به اميرمؤمنان على عليه السلام رسيد . امام با تمجيد از پدرش « جارود عبدى » اين فرزند را سرزنش كرد و فرمود : درستى و پاكى پدرت سبب خوش‌بينى من به تو شد و گمانم بود كه تو

--> ( 1 ) . سند نامه : اين نامه را نيز مانند نامهء سابق دو نفر از مورخانى كه قبل مرحوم سيّد رضى مىزيستند در كتاب خود نقل كرده‌اند : اوّل يعقوبى در تاريخ خود و دوم بلاذرى در انساب الاشراف و قابل توجّه اينكه جمله‌هايى كه مرحوم سيّد رضى در پايان اين نامه به صورت جداگانه آورده است ( نه به صورت نامه ) در همان دو كتاب نيز ديده مىشود ( مصادر نهج‌البلاغه ، ج 3 ، ص 472 )